Veulens 2010 gespeend

Het zomerseizoen is voorbij en de herfst is in volle gang. Buiten is het prachtig met de bossen in alle kleuren, de nevels over de landen ’s morgensvroeg en de heuvels en bergen in de verte geheimzinnig in mistvlagen gehuld. Het is stiller buiten op het erf, veel zomergasten, zowel mensen als vogels, zijn vertrokken. De laatste rozen bloeien en de eerste nachtvorsten kleuren de spinnenwebben wit. Al oogt het gras nog groen, het land wordt te nat en de klei te zwaar. Het wordt tijd, tijd voor de paarden om naar binnen te gaan. Maar eerst zijn de veulentjes aan de beurt ……

nullDe stallen zijn in orde gemaakt en allerlei kleine aanpassingen gedaan: ze kunnen naar binnen! Tijd van het jaar om de veulens af te spenen. In het begin kozen we ervoor dit geleidelijk te doen door de veulens eerst een paar uur te scheiden van de merries is het land er naast. Inmiddels zijn we over gegaan op het in één keer afspenen. De veulens worden, begeleid door hun moeder, in de grote loopstal gezet en vervolgens gaat de merrie weer mee naar buiten en terug naar stal. Indien nodig geven we wie daar behoefte aan heeft, een paar druppeltjes Rescue. De merries blijven twee dagen op stal tot ze aan de nieuwe omstandigheid gewend zijn en we een goede contrôle hebben kunnen houden op het opdrogen van de melk en de conditie nullvan de uier. Het eerst uur na het spenen is het vaak druk met het roepen van de merries naar hun veulens en vise versa, maar daarna wordt het al snel rustig. De ex-veulenmerries krijgen die dagen extra aandacht in de vorm van praten en knuffelen en na een paar dagen staan de merries overdag weer lekker buiten en zijn de veulens aan het wennen aan het leven zonder hun moeder.

De tweede dag zijn ze al een stuk rustiger en zoeken ze steun bij elkaar. Ze krijgen onbeperkt hooi en we gaan regelmatig naar ze toe om even bij ze te kijken en ze te knuffelen en met ze te praten. Zeker nu is de band die ze opbouwen met de mens extra belangrijk. Het is afspenen is een spannende gebeurtenis in het veulenleven en dan is het goed dat ze leren en merken dat de mens er voor ze is om ze gerust te stellen. De band die wij met onze veulens hebben is altijd goed en in deze periode wordt die nog versterkt. Elk jaar weer als ze in de grote loopstal staan is het mooi om te zien hoe ze van veulen af langzaam steeds volwassener worden en opeens lijkt het wel, echt paard gaan worden. Het is toch een ander plaatje, een merrie bij zijn moeder, of apart bij leeftijdsgenoten. Snel zijn ze al bezig de onderlinge rangorde te bepalen, die overigens zelden direct vastligt maar wisselt met het opgroeien en de karaktervorming.

De persoonlijkheid van ieder veulen komt duidelijker naar voren en nu kan je al de eerste indrukken opdoen van hoe het veulen als volwassen paard om zal gaan met vreemde situaties, mensen en gebeurtenissen. Extra belangrijk dus om nu goed naar ze te kijken! En vooral heel erg leuk!

Larisse Engels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *